عاشق همیشه تنهاست
تو مث ...
تو مث یه لحظه ی ناب توی عمر خنده هامی...
تومث یه شعر تازه تو تن ترانه هامی...
تومث یه ارزویی که یه جور واسم محاله...
چی بگم مثل یه رویا که همش خواب و خیاله...
تومث یه حس پاکی توی این قلب شکسته...
تومث یه بغض خسته که توی گلوم نشسته...
تومث بهونه هستی واسه ی نفس کشیدن ...
تومث امید میمونی واسه ی زندگی من...
اما نه!اشتباه کردم،اونا مثل تو میمونن...
دلم برای کسی تنگ است
برای کسی که چشم های قشنگش را
به عمق ابی دریای واژگون می دوخت
وشعرهای خوشی چون پرنده ها میخواند
دلم برای کسی تنگ است
که همچو کودک معصومی
دلش برای دلم می سوخت
ومهربانی را
نثار من میکرد
دلم برای کسی تنگ است..........
دوستت دارم چون تنهاترین فکرتنهایی منی
دوستت دارم چون زیباترین لحظات زنگی منی
دوستت دارم چون زیباترین رویای خواب منی
دوستت دارم چون زیباترین خاطرات منی
دوستت دارم چون به یک نگاه عشق منی
ماکه به هم نمی رسیم،بسه دیگه بذاربرم
کی گفته بودبه جرم عشق یه عمری پرپرت کنم؟
حیف تونیست،کنج قفس چادرغم سرت کنم
من نه قلندرشبم،نه قهرمان قصه ها
نه برده ی حلقه به گوش،نه ناجی فرشته ها
تواین دوروز زندگی،شبیه من فراوونه
یه لحظه چشماتوببند،گذشتن ازمن اسونه
من عاشقم همین وبس،غصه نداره بی کسی
قشنگی قسمت ماست که ما به هم نمیرسم
تنهایی رادوست دارم ریرا بی وفانیست....تنهایی را دوست دارم
زیراعشق دروغی دران نیست...تنهایی رادوست دارم زیراتجربه کردم
تنهایی رادوست دارم زیراخداوندهم تنهاست...تنهایی رادوست دارم زیرادر
کلبه ی تنهایی هایم درانتظارخواهم گریست وانتظارکشیدنم را پنهان خواهم کرد
گمان کردم که اوعاشقترین عاشق دراین دنیاست
گمان کردم که غمخواری برای یک دل تنهاست
ازعشق خود به من میگفت ازعاشق ها سخن میگفت
ازاشکی داغ و اتشزن همیشه چشم اوپر بود
ولی افسوس همه از عشق گفتنها تمام گریه کردن ها تظاهر بود
همه عاشق نوازی هاتمام صحنه سازی ها تظاهر بود
به خود گفتم دوباره بخت یارم شد
به خود گفتم که پایانی برای انتظارم شد
به خودگفتم دوباره نوبت فصل بهارم شد
ولی افسوس همه ازعشق گفتنها تمام گریه کردن هاتظاهربود
همه عاشق نوازی ها تمام صحنه سازی ها تظاهر بود
......تظاهربود...........تظاهربود
اینجا برای ازتونوشتن هواکم است
دنیابرای ازتونوشتن مراکم است
اکسیرمن نه اینکه مراشعرتازه نیست
من ازتو مینویسم واین کیمیا کم است
سرشارم ازخیال ولی این کفاف نیست
درشعرمن حقیقت یک ماجرا کم است
گاهی توراکنارخوداحساس میکنم
اماچقدر دلخوشی خوابها کم است
خون هران غزل که نگفتم به پای توست
ایا هنوز امدنت رابها کم است؟!؟!
وفا ان است که نامت را همیشه برزبان دارم
جرم ماچی بود عزیزم
که ماروقربونی کردند خودشون رهاوازاد
ماهارو زندونی کردن
دل سنگشون نمی خواست عاشق همدیگه باشیم
تورواونجا منواینجا
ساکن حیرونی کردند!!
